Bakas ng Amerikano ni Jayvee Begaso

Bakas ng Amerikano

ni Jayvee Begaso

   “Nakita mo na ba yung bagong labas na iPhone ng Apple?” “Bro! Sale ngayon sa Topman (European clothing brand), tara let’s shop?” “OMG! I have to study pa pala, friend! Let’s go at Starbs (Starbucks)?”. Mga linyang sobrang dalas kung lumabas sa bibig ng mga Milenyo. Taong labing walo siyam na pu’t walo, nakalaya ang bansang Pilipinas sa mga espanyol sa tulong ng mga Amerikano. Ngunit makalipas ang isang taon ng Araw ng Kalayaan , taong labing walo siyam na pu’t siyam, pilit tayong sinakop ng mga Amerikano at nag-iwan ng isang malaking marka o bakas – bakas na kahit kalian ma’y hindi na mabubura sa puso’t isipan ng mga Pilipino.

Bilang isa sa mga kabataang Milenyo, lumaki ako sa pamilya na tradisyunal kung tutuusin dahil ang pangunahing linggwahe na ginagamit namin sa pamamahay ay Tagalog o Filipino. Sa sobrang bihasa ko mag salita at gumamit ng Tagalog, aaminin ko na nahirapan ako gumamit ng linggwaheng ingles ngunit kinailangan ko rin tanggapin at isabuhay ang bawat salita na inihubog ng mga Kano at Briton, dahil ito raw ay ang ikalawang linggwahe natin at ito rin ang magsisilbing tulay ng komunikasyon sa iba’t ibang nasyon. Pinag-aral ako sa mga pribadong eskwelahan na kung saan Ingles ang tamang paraan sa pakikipag komunika sa mga kapwa mo estudyante. Pag tungtong ko ng sekondaryang antas ng pag-aaral, lumipat ako ng eskwela gawa ng kasawaan sa paligid at hitsura ng mga tao. Nilipat ako sa mas malaking institusyon na kung saan paligsahan sa kagalingan ng pag-gamit ng wikang Ingles ang labanan. Natapos ko ang sekondarya at lumipat ng Maynila – lugar na kung saan ang pagsasalita ng Ingles ang basehan ng estado sa buhay,  lugar na kung saan pag mas maraming ‘imported’ na kasuotan o kagamitan ikaw ay angat sa buhay, ikaw ay nakatataas na.

Bakit? Ano bang meron sa bansa natin at hindi natin magawang tangkilikin ang sariling atin? Oo, alam kong hanap natin ay ang kwalidad ngunit ang kolonyal na pag-iisip ng mga Pilipino ay patuloy na ibinababa ang ekonomiya ng Pilipinas dahil sa kakulangan ng mga trabaho ng ibang kapwa Pilipino, at alam ko rin na ang Estados Unidos ay ang pinaka asensadong bansa sa kasalukuyang kapanuhunan. Pero bakit gusto natin gayahin ang kung ano man meron sila? Bakit pinipilit natin maging Amerika ang bansang Pilipinas?

Dahil sa mga nakasalumuha ko – Oo, nagging luho ko ang mga imported na kagamitan at nahawa na rin ako ng kolonyal na pag-iisip na kapag Ingles ang ginamit mong linggwahe sa pakikipag-usap ikaw ay angat sa buhay. Sinusulat ko ‘to upang mabuksan narin ang aking pag-iisip ukol sa isyu na ito at siguro ilayo na rin ang aking pag-iisip sa ganoong klase ng mentalidad.

Sa bawat pangungusap na aking itinanong sa sanaysay na ito iisa lang ang nakikita kong rason o kadahilanan, ang Kainggitan. Iisang salita ngunit sobrang lakas makapanira ng katauhan. Aminin man natin o hindi lahat tayo gusto natin maging angat at isa sa mga nakikita nating paraan para tayo ay mag mukhang angat sa lipunan ay ang pang-gagaya. Ginagaya natin ang mga kagamitan ng Amerikano bilang sila nga ay natural nang asensado sa buhay gayundin sa paggamit ng linggwahe, dahil iniiwan na natin ang sarili nating wikang Filipino.

Sabi nga nila… Mahirap alisin ang mga bagay na nakalakihan na. Koloniyal na mentalidad, sinasabing sakit na nating mga Pilipino, ngunit para sa akin hindi na natin ito sakit. Ito ay parte na  ng ating pagiging Pilipino.