Balibol ni Don Owen Nilo

Balibol
Ni: Don Owen Nilo

Hinding-hindi ko makakalimutan ang karanasan ko bilang isang manlalaro ng balibol sa aming paaralan. Nagsimula akong maglaro nito noong ako’y nasa ika-apat na baitang dahil sa nawalan ako ng posisyon sa Chess kung kaya’t ako’y napilitang sumali na lamang sa balibol na kung saan ako ay walang kaalam-alam sa isport na ito.
Nang ako ay tumungtong na sa mataas na paaralan, ay aking pinagpatuloy ang paglalaro nito. Kahit na kakaunti lamang ang aking kaalaman sa laro na ito, ay ako’y sumubok na magtry-out sa aming paaralan, at upang pandagdag na din sa extra-curricular. Ako man ay natanggap, ngunit parang di ako makapaniwala dahil syempre, ako ay isang baguhan lamang. Habang tumatagal ay mas lalong lumalim ang aking pagkahumali sa laro na ito. Ngunit  sa paglalim ng aking relasyon sa balibol,  dito ay may mga pagsubok din na aking kailangang lampasan bilang isang manlalaro. Una, ay ang diskriminasyon ng mga tao sa pagiging balibolista ko, na pang babae lamang ang laro na ito na umabot na sa punto na pati ang aking mga magulang ay gusto na akong patigilin na maglaro. Pangalawa ay ang kakulangan ng suporta ng aming paaralan,katulad ng ating gobyerno na kung saan ay ikaw ay naghihirap sa kakabayad ng tax ay tila walang bumabalik sayo. Pangatlo,  ay ang pang-aapi ng aming mga kapwa mag-aaral na parang mga dayuhan na ang tingin nila ay mas mataas sila kaysa sa iyo. At ang huli ay ang pagsuko sa labanan ng aking mga kasamahan, na tila sila ay nawalan ng kagustuhan sa paglalaro na umabot sa punto na mula sa labing-dalawa na koponan ay tatlo na lamang ang pumupunta sa pageensayo.
Oo balibol lamang ito, wala kang mararating sa larangan na ito, ngunit ito ay nagbibigay ng saya sa aking buhay, kung paano nito tinutulungan ako na lumaban lang ng lumaban at matuto sa bawat hakbang na aking tinatahak. Mahirap isipin na buong buhay ko ay hindi pa ako nakalasap ng kampyonato, sa hirap na aking mga pinagdaanan, sa bawat pagsubok na aking pilit na nilalagpasan ay kahit ganun man ang nangyari sa aking karera bilang isang atleta ay hindi ko ititigil ang paglalaro nito. Sa bawat hampas ng bola na aking nailulusot mula sa mga kamay ng aking mga kalaban, sa bawat pagsalba ng bola upang ito ay umangat ay nagbibigay sakin ng senyales na huwag akong susuko sa aking mga pangarap, hindi man ako magiging tanyag sa larangan na ito ay ang mahalaga, ito’y nagbibigay kasiyahan sa akin. Ano mang sabihin ng iba ito’y aking paninindigan, patuloy na lalaruin at patuloy na lalaban hanggang sa ako’y tatanda

Comments

Popular Posts