KINAIN NA NG SISTEMA ni Angelica Revilla

“KINAIN NA NG SISTEMA”

ni Angelica Marie S. Revilla

Aaminin ko, bilang isang estudyante ay hindi biro ang mag-aral, lalo na kapag mahina ang pagpapabahala ng tao sa stress. Ang mag-aral ay walang katapusan, walang pinipiling oras, walang pinipiling lugar, at lalo ng wala itong pinipiling tao.

Bata pa lang ako ay tinuruan na ko ng aking magulang na matutong kumilos ng mag-isa. Hindi nila ako sinanay na magpatulong sakanila kapag ako ay may takdang aralin o proyekto kahit gaano pa man ako mahirapan. Sinigurado nila na masanay na akong buhatin ang sarili ko lalo na’t nag iisang anak lamang ako. Habang tumatanda ako ay lalo kong napahalagahan ang naturo nila saaking pag uugaling iyon, dahil dun natuto akong maging responsable at mapagkakatiwalaang estudyante. Kaya nang ako’y makapasok sa University of Santo Tomas ay naging panatag ang loob ko na makakayanan ko ng tahakin ang malawak na realidad ng buhay. Ngunit inakala ko lang pala iyon.

Madalas kong sabihin sa sarili ko dati nung ako’y nasa Junior High School na hindi ako katulad ng ibang estudyante na walang ibang ginawa kundi mag memorize lang ng mga aralin nang hindi naman lubusang naiintindihan ang kanilang inaral. Mahirap man aminin ngunit sa tingin ko ay onti-onti na akong nagbabago sa taong hindi ko nais maging.

Kung dati ay matapang kong tinatanggap lahat ng mga gawain na naka takda saakin, ngayon ay onti-onti ko ng sinusukuan ang sarili kong kakayahan. Kung dati ay lagi kong matiyagang nilalaan ang oras, lakas, at talino sa lahat ng gawain ko ay ngayon natututo na kong bumigay sa mga gawaing “pwede na” o kung tawagin ngayon ay “mema” na nangangahulugang may maipasa lang.

Hindi ko alam kung ako ba ang nagkukulang at masyado akong nagiging kampante sa sarili o sadyang kinain na din ako ng sistema; sistema ng katamaran at pagkamababaw.